Jak przygotować plik do DTF i haftu.

Direct to Film czyta piksel. Im ostrzejsze źródło i czystsze tło, tym nadruk bliższy temu, co widzisz na ekranie.

• 01Format: PNG z przezroczystością albo wektorPNG bez tła albo AI / PDF / SVG. JPEG z białym prostokątem wokół znaku oznacza, że nadrukujemy też ten prostokąt.
• 02Najwyższa rozsądna rozdzielczośćNie powiększaj małego logo w Paintcie. Jeśli plik jest miękki, nadruk też będzie. Przy wątpliwościach wyślij źródło — powiemy, czy trzeba wektoryzacji.
• 03Skala 1:1 albo wymiar w centymetrachPodaj docelową szerokość / wysokość nadruku. Bez tego zgadujemy wielkość na mockupie.
• 04Kolory: RGB albo CMYK, bez „będzie widać”Ekran to orientacja. Jeśli potrzebujesz zbliżenia do Pantone, napisz kod na wycenie — DTF nie jest farbą sitową, ale wiemy, czego oczekujesz.
• 05Miejsce, odzież, nakładPrzód, tył, rękaw; kolor tkaniny; ile sztuk. Ten sam plik inaczej siada na czarnej bluzie i na białej koszulce.

Haft buduje kształt ściegiem, nie pikselem. Wektor i świadome uproszczenie detalu oszczędzają program i rozczarowanie na czapce.

• 01Wektor logoAI, EPS, PDF, SVG — albo bardzo czysty PNG. Rozmyty JPEG 200 px nie odtworzy cienkiej kreski w nici.
• 02Docelowa wielkość w cm i miejscePierś, rękaw, front czapki, plecy. Mały znak na czapce to inne ograniczenia niż 12 cm na bluzie.
• 03Zgoda na uproszczenie pod ściegDrobny tekst i włoskowate linie giną. Na mockupie pokażemy, co trzeba pogrubić — lepiej wiedzieć to przed programem.
• 04Kolor odzieży i niciHaft nie robi zdjęcia. Jeśli masz kody nici albo aproksymację Pantone, dołącz. Dobierzemy paletę do tkaniny.
• 05Model czapki albo odzieżySzczególnie przy headwear: krzywizna daszka i szwy zmieniają pole haftu. Dobierz model w konfiguratorze albo napisz nazwę.